| <~~ Retour |
Men moet het ontstaan van de Baci gaan zoeken in de duisternis der tijden. Het is typisch Laotiaans.
Men vindt deze plechtigheid overal waar dit volk, lang geleden
oorspronkelijk
uit China neergedaald langs de rivier de Mekong, nu woont. Zelfs
in China, waar
er nog steeds enkele Laotiaanse minderheden leven, is de Baci nog
steeds levendig.
Stel u een grote
zilveren schaal voor, bedekt met een grote bloemenversiering, waar
men fruit, versnaperingen,
eieren, rijst en alcohol aan toevoegt, aangevuld met
meerdere houten
stokjes waaraan men katoenen touwtjes heeft geknoopt en daar
bovenop lange
fijne kaarsjes. Het geheel wordt op een levendig gekleurd strooien
tapijt geplaatst.
Stel u een veelkleurige groep mensen voor, gezeten in rijen rondom
deze schotel
en een geestelijke die toepasselijke wensen uitspreekt in de Laotiaanse
taal en u hebt
zich een helder beeld gevormd van de plechtigheid die de Baci is.
Geloof niet dat
dit een religieuze ritus is, ondanks de aanwezigheid van een geestelijke.
Deze plechtigheid
is voor leken en word in familiale kring gehouden of in de gemeen-
schap telkens
bij een bijzondere gebeurtenis: huwelijk, geboorte, sterfgeval, bij een
belangrijk vertrek
of de terugkeer van iemand die men wil vieren, ter gelegenheid van
een verjaardag,
bij de receptie van iemand die men wil eren, bij het boeddhistisch nieuwjaar.
Als de kaarsen
zijn aangestoken, nodigt de geestelijke de beschermende geesten, de ziel
van de voorvaderen,
uit tot de plechtigheid en de maaltijd. De aanwezige deelnemers,
op het tapijt
gezeten, verdelen dan de katoenen touwtjes en binden ze rond de pols van
hun buren terwijl
zij hun wensen uitspreken en hen iets aanbieden van de giften die op de
zilveren schotel
liggen. Deze katoenen armband, die men gedurende enkele dagen niet mag
uitdoen, is het
teken van de onsterfelijkheid van de wensen. Natuurlijk kan niet iedereen
zijn wensen aan
iedereen overmaken en daarom neemt men de wensen van iedereen in
ontvangst door
de ellebogen van zijn naasten te raken in een lange keten van verbondenheid.
Een laatste punt:
het woord “Baci” is normaal gezien voorbehouden voor de uitzonderlijke
plechtigheden,
men moet hier eerder spreken over de “Sou Khouan”, die in het Laotiaans
wil zeggen “het
oproepen der zielen”, maar het is een feit dat men meer en meer “Baci”
gebruikt om de
“Sou Khouan” aan te duiden. Maar wat betekent nu deze “Oproeping der
zielen”?
Men ziet hierin een vage herinnering van de ziel, waar volgens het
voorvaderlijk
geloof, tweeëndertig
delen van het lichaam een ziel zouden bezitten, rondzwervend, en het
oproepen ervan
zou zorgen voor het herwinnen van het lichamelijk evenwicht en zelfs het
herwinnen van
de goede gezondheid.
U kan zelf ook
deelnemen, sluit u aan bij de groep op het strooien tapijt en de beste
wensen!
Thongphouth Sananikone
Vertaling : Pascal Vandoorne |